: کوه می شوی

سنگریزه های زخمی ات منم ! 

 ..........................................................................

۲) قاب این دل را آنقدر می کوبم 

که

هوای میخ شدن تو از یادش برود !

از وقتی آجرهای این ساختمان

روی سرم زیادی می کنند       

من دیگر بلد نیستم عین خودم راه بروم

هوای این شهر آلوده است  

و نفسهای مردم روی ابرهای کثیف شکل خودشان شده است!                                

                                              حالا دیگر مردم بیشتر به آسمان نگاه می کنند ....

روزه سکوت می گیرم

                   ...........................................

                        " تو " متولد می شوی !